Üsküdar Mahkemesi 2 Numaralı Sicil (H. 924-927 / M. 1518-1521) cilt: 2, sayfa: 106 Hüküm no: 120 Orijinal metin no: [13a-3] Bu defter İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) ortaklığı ile hazırlanmıştır. Karaca b. Abdullah’tan, evinde konaklayan Mustafa’nın Hasan’a sattığı çuhanın sahibini bulmasının istenmesi Vech-i tezkire oldur ki Bundan akdem Dellâl Mustafa nâm kimesne bir şahsın yakalı bir mor çuhasını Hasan b. ( ) nâm kimesneye satıp ba‘dehû sâhibi çıkıp şer‘ile isbât edip mezkûr Hasan’dan aldıkdan sonra zikr olan çuhanın akçesini mezbûr Mustafa’dan taleb ettikde mezkûr Mustafa cevâb verip zikr [olunan] çuhasın satu verdiğim şahsın işbu Karaca b. Abdullah’ın evi yatağı durağıdır. Ol esnâda bunun evinde olur idi ben dahi ondan taleb ederim dedikde mezkûr Karaca inkâr ile cevâb verip zikr olan şahıs bende yatıp durmazdı. Amaa bir on beş gün mikdârı marîz olup sıhhat bulunca evimde sıhhat buldukdan sonra durmayıp gitti dedikde gıbbe’l-istişhâd udûl-i müslimînden İsa b. Gaybî ve Muhyiddin b. İsa ve Memişah b. Süleyman ve Hamza b. Abdullah hâzırûn olup fi’l-vâki‘ ol çuhası satılıp sonra sâhibi çıkıp İlyas [nâm] şahıs hâl-i sıhhatinde ve marazında mezkûr Karaca’nın evinde yatıp dururdu. Mezkûr Karaca zikr olan şahsın yatağı durağıdır deyu şehâdet ettikleri sebebden ba‘de’t-ta‘dîl hayyiz-i kabûlde vâki‘ olduğu sebebden ber-mûceb-i kānûn zikr olan şahsı mezkûr Karaca’ya bul deyu hükm olunup sicillâta kayd olundu. Fî evâsıtı Cumâdelûlâ sene 925 Şuhûdü’l-hâl: Ali b. Koçi, Şahbâli b. Ali Fakih, Nâzır Ali b. Abdullah, Sefer Halife b. Süleyman ve gayruhum