Anadolu Sadareti Mahkemesi 1 Numaralı Sicil (H. 1247-1250/ M. 1831-1834) cilt: 93, sayfa: 93 Hüküm no: 64 Orijinal metin no: [16a-4] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır. Bayburt’un Sınor köyündeki Hacı Bey Zaviyesi’nin anbardar cihetinin Hüseyin’e tevcihi Ma‘rûz, Sâdır olan fermân-ı âlîlerine imtisâlen işbu arzuhâl ve derkenâra nazar olundukda Anadolu’da Bayburd-ı Erzurum kazâsına muzâfe Sınor nâm karyede vâki‘ Hacı Bey Zâviyesi’nin yevmî bir akçe vazîfe ile anbârdâr cihetinin bâ-berât-ı âlîşân mutasarrıfı olan pederi İsmail b. Ali fevt olup yeri hâlî ve hizmet-i lâzımesi mu‘attal kaldığından cihet-i merkūme vazîfe-i mersûme ile kendüye tevcîh olunmasını istid‘â eden Hüseyin dâ‘îleri fi’l-hakīka cihet-i mezkûre merkūm İsmail b. Ali’nin el-yevm bâ-berât üzerinde olduğu derkenârdan müstebân ve merkūm İsmail b. Ali’nin fevti vâki‘ ve sahib-i arzuhâl sulbî sahîh oğlu olduğunu kazâ-i mezbûr ahâlîsinden Dersa‘âdet’de sâkinler talebe-i ulûmdan es-Seyyid Mehmed Efendi b. es-Seyyid Ebûbekir ve es-Seyyid Hüseyin Efendi b. Osman nâm kimesnelerin alâ-tarîkı’ş-şehâde ihbârlarıyla zâhir ve mütehakkık olmağın cihet-i mezkûre babası müteveffâ-yı mezbûrun mahlûlünden oğlu merkūm Hüseyin’e tevcîh ve yedine berat-ı âlîşân inâyet ve ihsân buyurulmak iktizâ eylediği huzûr-ı âlîlerine i‘lâm, bâkī emr ü fermân hazret-i men lehu’l-emrindir. Fî 3 M sene 1249