Eyüb Mahkemesi (Havass-ı Refia) 19 Numaralı Sicil (H. 1028 - 1030 / M. 1619 - 1620) cilt: 24, sayfa: 449 Hüküm no: 607 Orijinal metin no: [100a-1] Bu defter İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) ortaklığı ile hazırlanmıştır. Takyecibaşı mahallesinden Fâtıma Hâtun bt. Ahmed’in evini vakf etmesi Medîne-i Ebâ Eyyûb-i Ensârî -râdiye anhu Rabbühü’l-Bârî- mahallâtından Takyecibaşı mahallesi sâkinelerinden sâhibetü’l-hayrât ve’l-hasenât Fâtıma Hâtun bt. Ahmed meclis-i şer‘-i mutahhar ve mahfil-i dîn-i münevverde takrîr-i kelâm edip bundan akdem mahalle-i mezbûrda bir tarafı Şaban Çavuş b. İlyas mülküne ve bir tarafı Ali Çavuş b. ( ) mülküne ve bir tarafı Cihanşah bt. Abdullah mülküne ve bir tarafı tarîk-i âma müntehî ve mahdûd üç tahtânî beyti ve ıstablı ve sofayı ve zât-ı eşcâr-ı müsmire ve gayr-ı müsmireyi hâvî muhavvatayı ve kenîfi müştemil olan mülk menzilimi cümle-i tevâbi‘ ve levâhıkı ve kâffe-i menâfi‘ ve merâfıkı ile hasbeten lillâhi te‘âlâ ve taleben li merzâtihî vakıf ve haps [ve] teslîm-i mütevellî ettiğimden sonra şöyle şart eyledim ki mâdemki ben kayd-ı hayâtda ola[m] keyfe mâ yeşâ mutasarrıfe olup sâkine olam benden sonra mu‘takam Ümmühâni bt. Abdullah ola, Ümmühâni vefâtından sonra evlâdı sümme evlâd-ı evlâdı sümme ve sümme ba‘de’l-inkırâz Medîne-i Münevvere -alâ münevverihâ efdalü’t-tahiyyeti ve’t-teslîm- fukarâsına ola ve hâlis-i mâl ve etyab-ı menâlimden on bin nakd-i fıddî râyic fi’l-vakt akçe dahi ihrâc edip vakf-ı nukūdun cevâzına zâhib olan İmâm Züfer kavli üzre vakıf ve haps edip ba‘de’t-teslîm ile’l-mütevellî şöyle şart eylemiş idim ki meblağ-ı mezbûr yed-i mütevellî ile onu on bir hesâbı üzre istirbâh olunup gallât-ı nukūd menzil-i mezbûrun meremmâta lâzım olan mevâzi‘ine harc ve sarf oluna ve vakfiye-i mezbûrenin tebdîl ve tağyîri yedimde olduğu ecilden mukaddemâ olan şurûtu ibtâl edip meblağ-ı mezbûr mâdemki kayd-ı hayâtda olam benim elim ile istirbâh olunup menzil-i mezbûrun harâbına sarf oluna fazla kalanı kendi [umûru]ma sarf eyleyem ve benim vefâtımdan sonra kezâlik mezbûre Ümmühâni dahi istirbâh edip ribhinden olan ile evvelâ menzil-i mezbûrun harâbını ta‘mîr ede ba‘dehû her ne kalır ise kendinin olup keyfe mâ yeşâ mutasarrıfe ola kendinden sonra evlâdı dahi bu minvâl üzre mutasarrıf olalar, âhar kimesne min ba‘d dahl eylemeye mezbûre Ümmühâni’nin evlâdı münkarıze olursa Medîne-i Münevvere -şerrefehallâhü te‘âlâ- evkāf-ı şerîfesine her kim mütevellî olursa menzil-i mezbûru ecr-i misli ile îcâr ve nukūdu minvâl-i muharrer üzre istirbâh edip ücret-i menzil ve irbâh-ı nukūddan evvelâ menzil-i mezbûrun muhtâc-ı meremmât olan mevâzi‘ini meremmât ede bâkī her ne kalırsa fukarâ-yı Medîne-i Münevvere’ye irsâl ve îsâl eyleye dedikde mâ hüve’l-vâki‘ ketb olundu. Hurrire fi’l-yevmi’l-ışrîn min Zilhicceti’ş-şerîfe li târihi’l-mezbûr. Şuhûdü’l-hâl: Mehmed Efendi b. Hasan el-İmâm, Hüsam Halîfe b. Abdurrahman, Mehmed Bey b. Şaban el-Bevvâbü’s-sultânî, Şaban Çavuş b. İlyas, Ahmed Ağa b. Abdülmennân, İbrahim Çelebi b. Mehmed el-İmâm, Abdülaziz Çelebi b. Hüsam, Ömer Çelebi b. Hüseyin, Derviş b. Mehmed, Durmuş b. Ramazan, Behram b. Abdüllatif, Mehmed b. İbrahim, Mustafa b. Mehmed, Yakub b. Kurd, Perviz b. Abdullah, Ali b. Abdullah, Yusuf b. Abdullah ve gayruhüm mine’l-hâzırîn.