Bab Mahkemesi 172 Numaralı Sicil (H. 1152-1153 / M. 1740) cilt: 69, sayfa: 378 Hüküm no: 390 Orijinal metin no: [58a-5] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır. Agras’da Hoca Yakub Zaviyesi olmadığından kayıttan düşürülmesi Bâ-mühr-i efendi Ma‘rûz Bâ-işâret-i aliyye sâdır olan fermân-ı âlîlerine imtisâlen sâhib-i arzuhâl Caferzâde es-Seyyid Mehmed Efendi’nin oğlu ve tarafından vekîl-i sâbitü’l-vekâlesi es-Seyyid Ahmed Efendi meclis-i şer‘de derûn-ı arzuhâlde mastûrü’l-ism Derviş Mustafa ile mürâfa‘a eylediğimizde bâlâda derkenâr olunduğu üzere müvekkil-i mezbûrun yüz doksan senesi târîhinde vilâyet-i Anadolu’da Eğirdir kazâsında vâki‘ Hoca Yakub Zâviyesi es-Seyyid Abdullah ref‘inden bâ-işâret-i aliyye ve bâ-berât-ı âlîşân üzerine tevcîh olunup ba‘dehû otuz yedi târîhinde yine kezâlik zâyi‘inden üzerine berât verilip cülûs-ı hümâyûnda dahi tecdîd-i berât edip zâviye-i mezbûrenin Agras [Atabey] kazâsında olan mezra‘asıyla sinîn-i mezbûre mutasarrıf iken mezbûr es-Seyyid Derviş Mustafa kırk yedi târîhinde Agros kazâsında Hoca Yakub Zâviyesi vardır deyü Isparta Kadısı es-Seyyid Ahmed Efendi arzıyla İsmail mahlûlünden askerî berâtıyla tevcîh ba‘dehû mâliyeden dahi berât ettirdip ba‘dehû işbu sene Ramazan’da oğulları üzerine kasr-ı yed etmekle mârrü’z-zikr Hoca Yakub Zâviyesi’nin Agros’da olan mezra‘asına ta‘arruz eylediği senedâtlarından şer‘an zâhir olduğundan mâ‘adâ Agros’da Hoca Yakub Zâviyesi olmadığı mezbûr es-Seyyid Derviş Mustafa’nın i‘tirâfı üzere müte‘ayyen olmağın mezbûr da‘vâsından fâriğ olup yedinde olan senedâtları meclis-i şer‘de vekîl-i mezbûra teslîm edip da‘vâsında mubtil olmağla husûs-ı mezbûra müte‘allıka da‘vâdan müvekkil-i mezbûrun zimmetini ibrâ ettikde ol dahi mezra‘a-i mezbûreden mezbûr es-Seyyid Derviş Mustafa’nın makbûzu olan ma‘lûmü’l-mikdâr öşür mahsûlü da‘vâsından mezbûrun zimmetini ibrâ eyledikden sonra sâhib-i arzuhâl Caferzâde Agros’da Hoca Yakub Zâviyesi olduğu gayr-ı vâki‘ olmağla mahallinden kaydı terkīn olunmak bâbında fermân-ı âlî ihsân olunmak ricâsına olduğu huzûr-ı âlîlerine i‘lâm olundu. El-emru li-men-lehü’l-emr. Fî 20 min-Zilka‘deti’ş-şerîfe sene 1152.