Eyüb Mahkemesi (Havass-ı Refia) 82 Numaralı Sicil (H. 1081 / M. 1670 - 1671) cilt: 29, sayfa: 37 Hüküm no: 1 Orijinal metin no: [1a-1] Bu defter İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) ortaklığı ile hazırlanmıştır. Çavuş Kasım mahallesinde Saliha Hanım’ın kurduğu vakıf Hazret-i Ebâ Eyyûb el-Ensârî -dâme fî rıdvâni’l-Bârî-de Çavuş Kasım mahallesinde sâkine Sâbiha bt. Abdullah mahfil-i şer‘-i kavîm-i vâcibü’t-tekrîmde zevci işbu sâhibü’l-kitâb Mehmed b. Himmet mahzarında bi tav‘ihâ ikrâr ve i‘tirâf edip mahalle-i mezbûrede vâki‘ bir tarafı Nazlı Kapıcızâde Hüseyin Çelebi mülkü ve bir tarafı Belkıs Hâtun mutasarrıfa olduğu vakıf menzil ve bir tarafı vakf-ı âhardan bana meşrûta menzil ve bir tarafı tarîk-i hâs ile mahdûd bir bâb fevkānî ve bir bâb tahtânî oda ve sokak kapısı ve üzerinde şehnişînli bir bâb oda dahi ve bi’r-i mâ ve kenîfi ve zât-ı eşcâr-ı müsmire ve gayr-ı müsmire bahçeyi müştemil mülk menzilini hasbeten lillâhi te‘âlâ ve haseneten li-rûh-i Rasûlihi’l-mu‘allâ vakf-ı sahîh-i lâzım ile vakf ve habs edip süknâsını evvelâ kendi nefsine ba‘dehâ evlâdına ve evlâd-ı evlâdına ba‘de’l-inkırâz zevci Mustafa Bey b. Süleyman’a, ba‘de vefâtihî evlâdına ve evlâd-ı evlâdına ba‘de’l-inkırâz fevkānîsinin süknâsını atîkātından bana ve benden sonra evlâdıma ve evlâd-ı evlâdıma ve ba‘de’l-inkırâz beher yevm bir Sûre-i Yâsîn ve üç İhlâs-ı şerîf tilâvet edip sevâbını rûhuna hibe etmek üzre bir racül-i sâlihe ve tahtânîsi dahi kezâlik atîkātından Cânâne bt. Abdullah’a ba‘de vefâtihâ evlâdına, evlâd-ı evlâdına ba‘de’l-inkırâz kezâlik bir racül-i sâlihe şart ve ta‘yîn ve vakfiye[-i] ma‘mûlün-bihâsında tahrîr ve tastîr edip zikr-i sâbık fevkānînin nevbet-i süknâsı şart-ı vâkıf üzre bana ve tahtânîsinin süknâsı mezbûre Cânâne’ye âid olup nice zamân minvâl-i muharrer üzre her birimiz hisselerimizde sâkine olurken merkūme Cânâne bilâ veled vefât etmekle menzil-i vakf-ı mezbûrdan hissesi mahlûle olmağla hâkimü’ş-şer‘i’ş-şerîf zikr olunan tahtânîyi bana tevcîh edip ile’l-ân zabt ve tasarruf üzre idim. Lâkin menzil-i vakf-ı mezbûrun tahtânî ve fevkānîsi mürûr-ı eyyâm ve kürûr-ı a‘vâm ile harâba mâil olup kābil-i süknâ olmamağın ve benim dahi ta‘mîr ve termîme iktidârım olmayıp ta‘mîr ve termîm için vakf-ı âhar dahi olmamağla menzil-i mahdûdu vakf-ı mezbûrda olan hakk-ı süknâmı zevcim mezbûr Mehmed’e kendi rızâm ve hüsn-i ihtiyârımla fâriğ oldum deyicek mezbûr Mehmed sulehâdan olup şart-ı vâkıf üzre Yâsîn ve İhlâs-ı şerîf tilâvetine kādir idiği zeyl-i kitâbda muharrerü’l-esâmî olan sikāt-ı sahîhü’l-kelimât ihbârıyla müte‘ayyin ve mütehakkık olmağın hâkim-i muvakki‘-i sadr-ı kitâb -tûbâ lehû ve hüsnü me’âb- hazretleri dahi menzil-i vakf-ı mezbûru merkūm Mehmed’e tevcîh edip tasarrufu için işbu vesîka-i enîka alâ mâ hüve’l-hakīka bi’t-taleb ketb [olundu]. Fî 9 min Şa‘bân sene 1081. Şuhûdü’l-hâl: Mehmed Efendi b. Süleyman, Eyüb Çelebi b. Mehmed, Mustafa Çelebi b. Süleyman, Ahmed b. Selim, Mustafa Efendi el-Müderris.