.:: İstanbul Kadı Sicilleri ::.


İstanbul Mahkemesi 20 Numaralı Sicil (H. 1099-1100 / M. 1688-1689)
cilt: 56, sayfa: 80
Hüküm no: 43
Orijinal metin no: [10b-1]
Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır.


Receb Çelebi adlı hayır sahibinin vakfettiği evde oturan Ahmed Efendi b. Mahmud’a evin yanmasıyla üzerine ev yapmaya izin verilmesi

Mahmiye-i İstanbul’da Debbâğ Yunus mahallesinde sâkin olup zikri âtî menzile vâzı‘u’l-yed olan bâ‘is-i hâze’l-kitâb mefharü’l-ulemâ Ahmed Efendi b. Mahmud meclis-i şer‘-i şerîf-i enver ve mahfil-i dîn-i münîf-i ezherde takrîr-i kelâm ve ta‘bîr ani’l-merâm edip yedimde olan işbu deyn temessüğü nâtık olduğu üzere merhûm Receb Çelebi nâm sâhibü’l-hayrın süknâ ve gallesi mahalle-i mezbûrede imâm olanlara meşrûta vakfı olup mahalle-i mezbûrda vâki‘ bir tarafdan Ahmed Efendi menzili ve bir tarafdan Şeyh Mustafa Efendi vakfı olan odalar ve bir tarafdan Zakire Hatun mülkü ve bir tarafdan tarîk-i hâs ile mahdûd menzil bi’l-külliye muhterik olup taraf-ı vakıfdan binâya kudreti ol[ma]mağla ücret-i misliye ile âhara îcâr olunmak her vechile vakfa nâfi‘ ve evlâ olmağın menzil-i mezbûrun arsasını vakf-ı mezbûra mütevellî olan Müezzin İbrahim Çelebi nâm kimesne ayda yirmi akçe icâre-i müeccele-i mislisi bi’t-tevliye bana îcâr, ben dahi bin doksan üç senesi şehr-i Rebî‘ülevveli gurresinde ber-vech-i muharrer istîcâr ve tesellüm ve kabz u kabûl edip kendi mâlımdan mülküm olmak üzere üzerine ebniye ve ihdâs etmeğe bana tevliyeti hasebiyle izin verip yedimde hat ve hatemini hâvî temessük verip ve üzerine mâlımla mülküm olmak üzere ebniye ihdâs etmişdir deyü bir kıt‘a temessük ibrâz edip li-ecli’l-istihkâm kıbel-i şer‘den dahi hüccet tahrîr olunmak matlûbumdur dedikde yedinde olan mârru’z-zikr temessüğe nazar olundukda mazmûnu min külli’l-vücûh takrîrine muvâfık ve mütevellî-i mezbûrun imzâ ve hatemini hâvî bulunmağın mûcebiyle li-ecli’l-istihkâm kıbel-i şer‘den işbu vesîka-i enîka ketb u terkīm olunup yedine vaz‘ ve i‘tâ olundu.

Fî evâsıtı Zilka‘deti’ş-şerîfe li-sene tis‘a ve tis‘în ve elf.

Şuhûdü’l-hâl: Mehmed Efendi b. Mehmed, İbrahim Ağa Kethudâ-yı ( ) Efendi, el-Hâc Süleyman Çukadârı, Mehmed Efendi b. Himmet.