.:: İstanbul Kadı Sicilleri ::.


Bab Mahkemesi 54 Numaralı Sicil (H. 1102 / M. 1691)
cilt: 20, sayfa: 432
Hüküm no: 528
Orijinal metin no: [94b-1]
Bu defter İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) ortaklığı ile hazırlanmıştır.


Yahudi kasaplara celepler tarafından satılan hayvanlardan fazla vergi alınmaması

Akdâ kudâti’l-müslimîn evlâ vulâti’l-muvahhidîn ma‘denü’l-fazl ve’l-yakīn râfi‘ü a‘lâmi’ş-şerî‘ati ve’d-dîn vârisu ulûmi’l-enbiyâ ve’l-mürselîn el-muhtas bi mezîdi inâyeti’l-meliki’l-mu‘în İstanbul ve Kadıköy ve Galata ve Üsküdar kadıları -zîde fezâ’iluhum- tevkī‘-i refî‘-i hümâyûn vâsıl olıcak ma‘lûm ola ki, zikr olunan kazâlarda sâkin Yahudi tâifesi Dersa‘âdet’ime arzuhâl edip, biz kadîmden taşralardan gelen celeb tâifesinin füruht için gönderdiği sığırlardan yedi kalemde tokad içinde cümle ustaları ma‘rifetleri ile defter mûcebince hisselerimizi kadîmden olıgelen kānûn ve defter mûcebince mîrî için sığır başına ikişer buçuk akçe ve eben an-ceddin buçuk akçe dahi resm-i huddâmiye veregelip, ziyâde talebiyle rencîde olunagelmiş değil iken, hâlâ bâcdâr olanlar kanâ‘at eylemeyip, ziyâde talebiyle rencîde ve te‘addîden hâlî olmadıkların bildirip [hilâf-ı] kānûn ve defter ziyâde akçe talebiyle rencîde ve remîde ettirilmemek bâbında emr-i şerîfim recâ eyledikleri ecilden, Hazîne-i âmirem’de mahfûz olan Ma‘den Mukāta‘ası defterlerine nazar olundukda, İstanbul’da Yedikule’de vâki‘ bâc-ı pâ-yı ağnâm mukāta‘ası mahsûlünden olup, Anadolu ve Rumeli câniblerinden ve deryâ ile Akdeniz’den ve Karadeniz’den gelen haymane koyun ve kuzu ve keçiden birer akçe ve sığırdan üçer akçe ve resm-i huddâmiye buçuk akçe ve camusdan sekiz akçe bâc-ı pây resmi alına ve tokata gelmezden mukaddem bâc emînlerine haber gönderip, gelen davarları defter olunup, mûcebince mîrî için bâcları alına ve bâcları verilmeden tokattan gayrı yerlerde ve ahırlarda bağlanır ise veya füruht olunur ise mîrî için girift olunamaz tokata gelmezden mukaddem celeb ve koltukçu tâifesi emîn ma‘rifeti olmadıkça sürücülerden koyun ve kuzu ve keçi ve sığır iştirâ eylemeyeler, eğer hufyeten ederler ise her davardan on ikişer akçe bâc alınageldiği mastûr ve mukayyed bulunduğu derkenâr olunup, arz olundukda, imdi derkenârı mûcebince amel olunup, defterde yazıldığından ziyâde akçeleri alınmaya deyu fermânım olmuşdur. Buyurdum ki, hükm-i şerîfim vardıkda bu bâbda sâdır olan emrim üzre amel edip, dahi vech-i meşrûh üzre Anadolu ve Rumeli câniblerinden ve diyâr-ı Akdeniz ve Karadeniz’den gelen haymane koyun ve kuzu ve keçiden birer akçe ve sığırdan üçer akçe ve resm-i huddâmiye buçuk akçe ve camusdan sekiz akçe bâc-ı pây resmi defter mûcebince edâ eylediklerinden sonra defterde yazıldığından ziyâde bir akçe ve bir habbelerin aldırmayıp men‘ u def‘ eyleyesiz ve ba‘de’n-nazar bu hükm-i hümâyûnun mezbûrların ellerinde ibkā edip, şöyle bilesiz alâmet-i şerîfe i‘timâd kılasız. Tahrîren fi’l-yevmi’s-sâlis aşer min Cumâdelâhire sene 1102.