Anadolu Sadareti Mahkemesi 1 Numaralı Sicil (H. 1247-1250/ M. 1831-1834) cilt: 93, sayfa: 71 Hüküm no: 38 Orijinal metin no: [9b-3] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır. Osmancık kasabasındaki Koyunbaba Zaviyesi zâviyedarlığının Şeyh Mehmed İlyas’a tevcihi Ma‘rûz, Rumeli ve Anadolu câniblerinde kâin bi’l-cümle mülhid Bektâşî tekâyâ ve zevâyâlarında bulunan revâfız ve mülhidîn ma‘rifet-i şer‘ ile bi’l-istintâk tard ve teb‘îd ve fakat türbe mahalleri var ise ibkā ve mâ‘adâ mahallerinin hedmiyle enkāz ve sâir emvâl ve eşyâlarının cânib-i mîrîden zabt ve füruht ile hâsıl olan esmânının Asâkir-i Mansûre-i Muhammediye mesârifine tahsîsen Mukāta‘at Hazînesi’ne teslîmi husûsuna cânib-i şerî‘at-ı garrâdan verilen fetvâ-yı şerîfe mûcebince irâde-i seniyye-i mülûkâne müte‘allik olup ol bâbda şeref-yâfte-i sahîfe-i sudûr olan hatt-ı hümâyûn-ı şevket-makrûn-ı şâhâne mantûkunca ısdâr ve tisyâr olunan emr-i âlîşân müvellâ ve muharrir ve mübâşiri yediyle Anadolu’da kâin medîne-i Çorum’a vürûd edip ber-mantûk-ı emr-i âlîşân Çorum sancağında vâki‘ Osmancık kasabasında medfûn e‘izze-i kirâmdan Koyunbaba -kuddise sırruhü’l-azîz- hazretlerinin zâviyedârı ve kasaba-i mezbûrenin vücûh ve hânedânı medîne-i mezbûreye celb olunarak huzûr-ı şer‘-i şerîfde bi’l-cümle me’mûrîn muvâcehelerinde keyfiyeti ve zâviyedâr-ı merkūmun haseb ve nesebi vücûh-ı ahâlîden suâl olundukda zâviye-i mezkûrede bâ-berât-ı âlîşân Mehmed nâm kimesne şeyh iken fevt olalıdan berü şeyhlik kimesneye tevcîh olunmayıp lâkin müşârün-ileyh hazretleri hânkāhı emekdârlarından hâzır-ı merkūm Şeyh Mehmed İlyas Sünnî ve sahîhü’n-neseb ve tâmmü’l-akāid olarak [10a] kendi hâliyle meşgūl ve mürûr-ı ubûr eden misâfirîne it‘âm-ı ta‘âm etdirmekte bî-kusûr olduğuna huzûr-ı şer‘de cümlesi şehâdet edip ez-her-cihet şeyhliğine şâyân ve erbâb-ı istihkākdan olduğu beyânıyla meşîhat ve zâviyedârlık-ı mezkûr müteveffâ-yı mezbûrun mahlûlünden merkūm eş-Şeyh Mehmed İlyas’a tevcîh olunmak ricâsına Çorum kādısı arz ve Çorum sancağı mütesellimi inhâ etmeleriyle inhâ olunduğu üzere tevcîh ve beratı i‘tâ olunmak bâbında esbak şıkk-ı evvel defterdârı telhîs etmeğin telhîs mûcebince bin iki yüz kırk üç senesi Cumâdelâhire’nin yirmi yedinci günü târihiyle müverrah sâdır olan fermân-ı âlîşân mûcebince tevcîh olunup el-yevm meşîhat ve zâviyedârlık-ı mezkûr merkūm eş-Şeyh Mehmed İlyas’ın üzerinde olduğu ve vâki‘ olan tevcîhâtı Hacı Bektaş-ı Velî seccâde-nişîni arzıyla olageldiği ve bu makūle Hacı Bektaş-ı Velî seccâde-nişîni arzıyla tevcîh olunagelen tekâyâ ve zevâyânın ahkâmı ilgā olunmakla bundan böyle istid‘â vukū‘unda muhallefâtda mukayyed irâde-i seniyye kaydına mürâca‘at ve Mukāta‘at Hazînesi tarafından i‘lâm olunmadıkça berat verilmemesi muahharan sünûh eden irâde-i aliyye muktezâsından idiği askerî rûznâmçesinden ve zâviye-i mezkûrenin me’mûrîn ma‘rifetleriyle zabt ve tahrîrine dâir bir gûne kayd bulunmadığı muhallefâtdan başka başka derkenâr olundukdan sonra zâviye-i mezbûrenin tevcîhâtı Hacı Bektaş-ı Velî seccâde-nişîni arzıyla olagelen zevâyâdan ise de zâviyedârı ehl-i sünnet ve’l-cemâ‘atden idiği mukaddemâ mahâllinde ma‘rifet-i şer‘le tahakkuk ederek zâviyedârına terk olunmuş olmağla bu sûretde zâviye-i mezkûre mülgā Bektâşî zevâyâsından olarak Mukāta‘at Hazînesi’nden zabtolunmadığına binâen istid‘â olunan husûs hazîne-i merkūmeye dokunur mevâddan olmadığını Mukāta‘at Nâzırı sa‘âdetlü atûfetlü Mehmed Emin Efendi bendeleri i‘lâm etmekle meâl-i arz ve derkenâra nazaran keyfiyet ve iktizâsı i‘lâm olunmak bâbında sâdır olan fermân-ı âlîşâna imtisâlen arz ve derkenârlara nazar olundukda zâviye-i mezkûrenin tevcîhinde asla beis ve mahzûr kalmamağla nâib-i mûmâ-ileyhin arzı ve mütesellim-i mûmâ-ileyhin inhâsı mûceblerince müteveffâ-yı mezbûrun mahlûlünden merkūm eş-Şeyh Hasan’a tevcîhi irâde-i aliyyeye muhtâc idiği huzûr-ı âlîlerine i‘lâm olundu. Bâkī emr [ü] fermân hazret-i veliyyü’l-emrindir. Fî 12 Ra sene [12]48