Bab Mahkemesi 397 Numaralı Sicil (H. 1255-1256 / M. 1839-1840) cilt: 95, sayfa: 275 Hüküm no: 389 Orijinal metin no: [51b-2] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır. Abdullah Ağa’nın Safranbolu’da bulunan bazı taşınmazlarını Süleyman Ağa’nın zapt ettiği iddiasıyla açılan davanın Safranbolu’da görülmesine karar verildiği Mahallinde sâhib-i arz hâzır olduğu hâlde mahâllinde mürâfa‘ya havâle i‘lâmı Ma‘rûz [Vilâyet-i] Anadolu’da Zağferanborlu (Safranbolu) kazâsına tâbi‘ Yörük karyesi ahâlîsinden Abdullah Ağa b. Hüseyin b. Abdurrahman’ın sulbî kebîr oğlu ve tarafından husûs-ı âtîde vekîl olduğu Ömer Ağa b. Ömer ve es-Seyyid Mustafa Ağa b. İbrahim nâm kimesneler şehâdetleriyle sâbit olan sâhib-i arzuhâl es-Seyyid Ahmed İstanbul Bâb Mahkemesi’nde meclis-i şer‘-i münîrde karye-i mezbûre ahâlîsinden derûn-ı arzuhâlde ismi mezkûr es-Seyyid Abdurrahman Ağa b. es-Seyyid Hüseyin nâm kimesne muvâcehesinde zikr olunan Yörük karyesinde kâin her biri lede’l-ahâlî ve’l-cîrân ma‘lûmü’l-hudûd ve’l-müştemilât bir kıt‘a harman yeri ve bir bâb samanhâne pederim müvekkilim merkūmun uhde-i tasarrufunda iken merkūm es-Seyyid Abdurrahman Ağa bir müddetden beri fuzûlî zabt [ve] vaz‘-ı yed etmekle suâl olunup mârrü’l-beyân samanhâne ve harman yerinden keff-i yed birle pederim müvekkil-i merkūma mahâllinde teslîme mezbûr es-Seyyid Abdurrahman Ağa’ya tenbîh olunmak bi’l-vekâle matlûbumdur deyü da‘vâ ettikde ol dahi cevâbında müvekkil-i merkūm Abdullah Ağa zikrleri mürûr eden harman yeri ve samanhâneyi bin iki yüz elli üç senesi şehr-i Rebî‘ülâhirinin on yedinci günü hüsn-i rızâ ve tayyib-i hâtırı ve ferâğ-ı mu‘teber-i kat‘î ile altı yüz elli guruş bedel-i medfû‘ ve makbûza bâ-ma‘rifet-i sâhib-i arz bana fâriğ olmuşidi deyü müdde‘î-i vekîl-i mezbûrun inkârına mukārin def‘e tasaddî edip ancak zikr olunan harman yeri ve samanhâne menkūl kābilinden olmayıp akār kābilinden olmağla mahâllinde sâhib-i arz hâzır olduğu [hâlde] terâfu‘-ı şer‘-i şerîf olunmak iktizâ eylediği tarafeyne tefhîm olunduğu huzûr-ı [âlîlerine i‘lâm olundu] Fî 3 Muharrem sene 1256