|
Anadolu Sadâreti Mahkemesi 2 Numaralı Sicil (H. 1251-1257/ M. 1835-1841) cilt: 94, sayfa: 103 Hüküm no: 74 Orijinal metin no: [14a-1] Bu defter İBB Kültür A.Ş. ve Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi ortaklığı ile hazırlanmıştır.
Halep’te Safiye Hatun’un Mansuriye zaviyesine vakfettiği menzil hissesinin Mehmed’in mülk menzili ile istibdâli
Ma‘rûz,
Sâdır olan fermân-ı âlîlerine imtisâlen işbu i‘lâm ve hâmişinde mastûr derkenâra nazar olundukda medîne-i Halebü’ş-şehbâ’da vâki‘ Şerife Safiye bt. es-Seyyid Abdülvehab b. es-Seyyid Mehmed nâm sâhibetü’l-hayrın medîne-i mezkûrede kâin Mansuriye Zâviyesi mesâlihine vakıf eylediği medîne-i mezbûre mahâllâtından Ferafera mahallesinde kâin yirmi dört sehm i‘tibârıyla mu‘teber ma‘lûmü’l-hudûd ve’l-müştemilât bir bâb menzilin sülüsünü vakf-ı mezkûrun bi’l-meşrûta mütevellîsi olan zâviye-i mezbûre Şeyhî es-Seyyid eş-Şeyh Mehmed b. es-Seyyid Ahmed nâm kimesne yine medîne-i mezkûre mahâllâtından Şahin Bey mahallesinde kâin ermenazı, es-Seyyid Mehmed b. es-Seyyid Ahmed’in müstakıllen yedinde mülkü olan ma‘lûmü’l-hudûd ve’l-müştemilât bir bâb menzil ile istibdâl olunması her biri iltimâs etmeleriyle fi’l-hakīka mülk olan menzil-i mezkûr vakıf olan sülüs menzil-i merkūmdan kıymet ve rağbet ve ücret ve mahal cihetlerinden ezyed ve evfer olup ol vechile şerâit-i istibdâl mevcûd ve istibdâl-i mezkûr cânib-i vakf-ı mezkûra enfa‘ ve evlâ olduğunu mahâllinde ümenâ-i şer‘ ma‘rifetiyle bi’l-mu‘âyene keşf ve misâha olunarak sikāt-ı Müslimînin haberlerinden zâhir ve mütehakkık olduğu meâl-i i‘lâm-ı mezkûrdan müstebân ve bu makūle mülk olan menzil vakıf olan menzilden kıymeten ve rağbeten ve ücreten ve mahallen ezyed ve evfer ve istibdâli vakf-ı şerîfe enfa‘ ve evlâ olup şürût-ı istibdâl mevcûde olduğu hâlde istibdâli tecvîz eyleyen fukahâ-yı zevi’l-ibtihâcın kavilleri üzere mülk olan menzil-i mezkûr vakıf ve vakıf olan sülüs menzil-i merkūm mülk ve vakf-ı evvelin şürûtu vakf-ı sânîde icrâ olunmak üzere istibdâl olunup tarafeyne hüccet-i şer‘iyye verilmek için bâ-i‘lâm-ı şer‘î ve bâ-irâde-i seniyye Dîvân-ı hümâyûn tarafından emr-i şerîf verilegeldiği derkenârdan zâhir ve nümâyân olmağın bu sûretde zikr olunan mülk menzil vakıf olup vakf-ı evvelin şürûtu vakf-ı sânîde icrâ olunmak üzere izn-i hümâyûnu mutazammın mütevellî-i merkūmun yedine bir kıt‘a fermân-ı âlîşân i‘tâ buyurulmak iktizâ eylediği huzûr-ı âlîlerine i‘lâm olundu.
Fî 12 R sene [1]256.
|